|
|
Als ik dit stukje schrijf, zijn we in de periode van 40 dagen voor Pasen. Een tijd om stil te staan en weer heel diep te beseffen hoe en waarom Jezus Christus heeft geleden voordat hij de dood overwon. Als vanzelf dringt het bij me binnen dat ik machteloos in het leven sta. Welke richting moet ik uit als ik geen kompas heb, hoe kan ik rechtop gaan als er geen grond is onder mijn voeten?
Dit is ook de realiteit van het leven van de verslaafde.. De eerste stap tot herstel is dat diep te laten doordringen. De woorden aan het begin van dit stukje zijn de eerste stap van de Twaalf Stappen van de AA en NA, gebruikt in het zg Minnesota model. Elke maandagavond zitten de bewoners met een paar mensen van buiten de Overbrugging als groep bij elkaar om één van de stappen van herstel met elkaar door te nemen. Het gaat er dan heel persoonlijk aan toe.
Het mooie is van onze stichting dat we bij alle twaalf stappen de bijbel kunnen opendoen en leren wat onze Schepper jou op dit moment wil leren. Bijvoorbeeld: Laat je leiden door de Geest, dan ben je niet gericht op eigen begeerten. De vrucht van de Geest is niet het destructieve egocentrische leven van vroeger, maar is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. (brief aan de Galaten).
Kees Vreeken, voorzitter
|
|
Grenspalen en grenzen. De bedoeling is dat je op eigen grondgebied blijft tenzij je toestemming hebt om over te komen. Onze bewoners zijn ook geen onbetreden grondgebied meer. Veel van hen hebben met lede ogen moeten toezien, hoe anderen hun grenzen passeerden. Soms al als kind, een onveilig thuis met onbetrouwbare volwassenen. Soms later, op de leeftijd waarin nog het houvast van een liefdevolle band bewaren kan voor het kwade, deden ze ervaringen op met grensoverschrijdend gedrag. Van henzelf en van anderen. En wat leverde het op? Nu levert dat veel aarzelingen en frustraties op. Hoe doe je dat? Grenzen aangeven, zeggen dat je iets niet wilt, niet meer uit schuldgevoel handelen. Daar oefenen we mee, in groepsavonden, tijdens individuele gesprekken en in contacten op het (vrijwilligers)werk. Daar is weinig romantisch aan, hard werken, niks geen korst-mossen en charmante uitstraling. Aan de slag!
Joke Verboom, medewerker
|
|
Dirk van der Molen, secretaris
Cor van Dam tekent
|
|
Nu kort even iets over mijzelf. Van geboorte (1952) een ras-echte katwijker die op zijn twintigste in Leiden wis- en natuurkunde met afstudeerrichting biofysica en bijvak informatica. Via een vriend van de middelbare school in contact met de navigators gekomen en daar gedurende mijn studietijd bij betrokken gebleven. In 1982 getrouwd met Kineke en nu samen ouder van 3 jong-volwassen dochters. Wat het geloof betreft, altijd op het snijvlak gezeten van evangelisch-gereformeerd. Momenteel lid van de NGK in Apeldoorn.
Na mijn afstuderen ben ik de informatica ingegaan en ik heb in dat verband jarenlang software ontwikkeld, daarin uitgegroeid tot projectmanager. Na enige tijd in California (USA) gewoond te hebben in Nederland teruggekeerd en als projectmanager in de olie- en gaswereld gaan werken in Apeldoorn. En tenslotte - via nog wat tussenliggende functies - business-unit manager geworden. Na een overname gedwongen aan de kant gezet en de gelegenheid aangegrepen de studie op te pakken voor een MSc in Finance & Accounting. Nu werkzaam als controller op een grote overheidsopdracht waardoor ik al weer jaren roep dat ik - op de afronding van de scriptie na - klaar ben met de studie. De ervaring die ik inmiddels met getallen heb opgedaan kan ik nu goed gebruiken. Wat de stichting betreft staan er nu een aantal ingrijpende wijzigingen op stapel. Graag werk ik mee deze tot een goed einde te brengen.
Henk van der Does, penningmeester
Vraag hier onze nieuwsbrief aan!